- Ciągle za mało. Przecież to nawet nie jest połowa! - powiedziała Scarlett po ponownym przeliczeniu pieniędzy zebranych przez siebie i Camille na ich wakacyjną wyprawę. Siedziały właśnie w pokoju Scar, który był jednym z wielu pokoi w nowej willi państwa Hastings.
- Spokojnie słońce, mamy jeszcze półtora miesiąca do wyjazdu. Na pewno jeszcze trochę uzbieramy. - Camille próbowała jakoś uspokoić przyjaciółkę.
- Niby ile? Przecież cudów nie ma, skoro przez tyle miesięcy nie uzbierałyśmy nawet połowy to czego się spodziewasz po miesiącu? Weź jeszcze pod uwagę fakt, że w tym miesiącu nie ma żadnej okazji żebyśmy mogły dostać jakąś ekstra kasę. - odburknęła jej jeszcze bardziej zła Scar.
- Nie jest źle. Wystarczy że zbierzemy połowę, a drugą część i tak zapłacą nasi rodzice. Dodajmy do tego jeszcze jakieś fundusze do wydania na miejscu... Damy radę! Kto inny jak nie my? Przecież możemy znaleźć jakąś pracę dorywczą albo coś w tym stylu... W ostateczności mogłybyśmy od kogoś pożyczyć - tłumaczyła jej Cam po czym rzuciła się jej na szyję żeby ją rozweselić. Znała Scarlett już na tyle dobrze, żeby wiedzieć że to najlepszy sposób nna poprawę jej humoru.
- Czekaj, czekaj, co powiedziałaś?
- No że możemy pożyczyć. Przecież mamy dobrych znajomych którzy zawsze mają pełne portfele. Oddałybyśmy im po powrocie.
- Nie to, wiesz przecież, że nie lubię pożyczać. Chodzi o to co wcześniej mówiłaś...
- ZNAJDZIEMY PRACĘ DORYWCZĄ! - krzyknęły obie jednocześnie wyraźnie zachwycone wizją zebrania większej ilości gotówki w tak krótkim czasie.
Całe popołudnie dziewczyny spędziły na przekopywaniu gazet, internetu i dzwonieniu do wszystkich znajomych w poszukiwaniu pracy. Nie było to łatwym zadaniem ze względu na szkołę. Nie pasowały godziny, dni ani wynagrodzenia. Wszystkie lepsze oferty siłą rzeczy zostały wyeliminowane na początku, ale nasze "małe podróżniczki" były za bardzo zdeterminowane żeby teraz odpuścić...
- Halo? Witam serdecznie! Nazywam się Camille Goldenmayer. Dzwonię w sprawie ogłoszenia o pracę. Czy Wasza firma nadal szuka kogoś młodego do pracy w godzinach popołudniowych? - Zaczęła kolejną rozmowę telefoniczną zniechęcona, ale pełna nadzi Camille.
- Witam panią. Tak, to ogłoszenieJeszcze jest nadal jak najbardziej aktualne. Jeszcze nie znaleźliśmy nikogo na te miejsca. - odpowiedziała jej sekretarka w której głosie było słychać zmęczenie spowodowane kilkugodzinną pracą.
- Miejsca? Czy mam przez to rozumieć, że szukają państwo dwóch osób? - ożywiła się nagle Camille, na co Scarlett zareagowała niemałym zdziwieniem i wielką ciekawością.
- Tak. Co więcej, szukamy aż czterech osób na nie pełen etat. Dwie na godziny ranne, a dwie na popołudniowe. Jest pani zainteresowana którymś miejscem?
- Oczywiście że tak. Moja przyjaciółka także jest zainteresowana etatem popołudniowym. Jak mogłybyśmy zdobyć te posady?
- Zapraszam panie w takim razie na spotkanie. Na spokojnie omówimy co i jak i wtedy zdecydujemy czy dostaną panie tę pracę. Jeśli to nie za szybko to proponuje, żeby nasza rozmowa odbyła się dzisiaj, najlepiej o 17:45. Pasuje panią ta godzina? - przedstawiła swoją propozycję sekretarka zapisując coś w notesie.
Camille spojrzała szybko na zegarek. Była 15:30.
-Powinnyśmy zdążyć - pomyślała - Oczywiście że nam pasuje. Będziemy na czas. - oznajmiła kobiecie po drugiej stronie telefonu.
- Świetnie. W takim razie zapraszamy panie na godzinę 17:45 do sali nr 226 na 4 piętrze. Poproszę jeszcze raz podać nazwisko swoje i koleżanki. - odpowiedziała jej kobieta wyjmując kartkę do zapisania nazwisk dzwoniących dziewcząt.
- Camille Goldenmayer i Scarlett Hastings. - odpowiedziała Cam jednocześnie zapisując godzinę oraz numer sali i piętra na którym odbędzie się spotkanie - Dziękuję bardzo. Do widzenia! - zakończyła.
- Nie ma problemu, musimy pomagać młodemu pokoleniu. Miłego dnia życzę. - skończyła rozmowę kobieta i odłożyła słuchawkę.
W tym momencie po pokoju Scarlett rozległ się pisk radości Camille. Lekko zdezorientowana Scarlett nie wiedziała o co chodzi przyjaciółce. Po dłuższym tłumaczeniu i ona zaczęła skakać z radości.
Po wyładowaniu pozytywnych emocji dziewczyny rzuciły się w stronę szafy. Musiały przecież ładnie wyglądać na swojej pierwszej rozmowie o pracę, zwłaszcza, że od niej zależały ich wymarzone wakacje. Po dłuższym namyśle ubrały się w lekkie i wiosenne, ale zarazem eleganckie sukienki w pastelowych kolorach mniej więcej do kolan. Do tego delikatne baleriny i włosy spięte w wysoki kucyk. Po doprowadzeniu się do porządku Scarlett szybko wydrukowała ich przed chwilą napisane CV, a Camille sprawdziła rozkład jazdy metra i busów. Gotowe na spotkanie wyszły z domu o 16:30. Droga na przystanek autobusowy nie była długa i zajęła im niecałe 15 minut. Między stacją metra a przystankiem odwiedziły jedną z miejscowych kawiarni. Padło na Hard Rock Cafe, gdzie dość często wpadały z przyjaciółmi. Korzystając z tego, że miały jeszcze 20 minut do spotkania, a jak się okazało biuro jest za rogiem dziewczyny jeszcze raz wszystko sobie powtórzyły. Tak naprawdę to nie miały pojęcia co na nie czeka, co przygotować, ani czego się spodziewać. Uznały, że trzeba być przygotowanym na wszystko.
Ożywione, zdeterminowane i pełne nadziei poszły do biura, wjechały na 4 piętro i w mgnieniu oka stały pod wyznaczoną wcześniej salą. Poczekały chwilkę i równo o 17:45 drzwi do sali nr 226 uchyliły się i do środka zaprosił je starszy wysoki brunet przy kości. Niepewnie przekroczyły próg, ale gdy w środku zobaczyły jeszcze kilka osób w ich wieku rozluźniły się trochę i zajęły miejsca siedzące obok swoich rówieśników.
Spotkanie to niczym nie przypominało rozmowy o pracę. Była to po prostu luźna rozmowa po której każdy dostał pracę. Ta natomiast związana była z ich zainteresowaniami, ponieważ lepiej będzie im sprzedawać rzeczy na których się choć trochę znają. Scarlett dostała 3-miesięczne stanowisko w dziale mody i urody, gdzie miała oferować ludziom kosmetyki oraz nowe kolekcje ubrań. Camille zajęła miejsce w dziale turystyki, gdzie miała za zadanie ułatwić ludziom znalezienie cudownych wakacji i wyjazdów. Na szczęście działy te sąsiadowały ze sobą, co dało im wymarzony układ.
Jak zakończy się przygoda Scar i Cam z pracą w telemarketingu? Czy ubierają w końcu pieniądze na swoje wakacje? Czy uda im się spełnić marzenia?
Music
poniedziałek, 22 lipca 2013
środa, 10 lipca 2013
Rozdział I
Scarlett Hastings wyciągnęła się na leżaku w
ogrodzie swojej przyjaciółki Camille Goldenmayer.
-Cudownie-
szepnęła.
-Znowu
się opalasz?- zawołała zza jej pleców Camille niosąca talerz świeżych arbuzów.
-Tu
jest tak genialnie.- Scarlett odgarnęła swoje blond włosy i odwróciła się w
stronę przyjaciółki.- Idealnie na lato.
Camille
usiadła na leżaku obok Scarlett i przyjrzała się przyjaciółce. Jej długie,
blond włosy opadały jej na ramiona i twarz i idealnie pasowały do białych
okularów przeciwsłonecznych i delikatnych piegów na jej nosie. Poprawiła się na
leżaku i odwróciła w stronę Cam. Założyła przy okazji koszulkę i schowała pod
nią swój idealnie płaski i wyrzeźbiony brzuch, który zawdzięczała wieloletnim treningom
na pływalni.
-Słuchaj
Scar, mam pomysł- powiedziała Camille jednocześnie podając przyjaciółce arbuza.
-Ciekawe,
co tym razem. Ale mów, przecież wiesz, że uwielbiam twoje pomysły bez względu
na to, jakie głupie i nierealne są- odpowiedziała jej z uśmiechem.
-Ten
jest inny! Przemyślany, rozsądny i jak najbardziej realny!
-W
takim razie zamieniam się w słuch.
-A gdybyśmy tak wyjechały razem na
wakacje? I nie mówię teraz o wyjeździe z rodzicami i twoim bratem, ani o
jakichś koloniach z naszymi klasami. Nie. Myślę raczej żebyśmy pojechały gdzieś
razem, we dwie. Najlepiej za granicę…
-Cam, błagam cię…
-Ale Scarlett! Ja wiem, że w tym roku
raczej nam się już nie uda, ale to taki pomysł na chociażby przyszły rok.
Akurat zdążyłybyśmy zebrać pieniądze, namówić rodziców, ustalić miejsce i jakoś
się zorganizować!
-Wiesz oczywiście, że pomysł mi się
podoba, ale pomyśl jeszcze raz. Naprawdę uważasz, że uda nam się ich namówić?
-Kochana, to po prostu kwestia czasu.
Jeśli wybierzemy dobre miejsce z interesującą ofertą i zbierzemy tyle kasy,
żeby pokryć ponad połowę kosztów nie powinno być większych problemów.
-Chyba faktycznie masz rację. To naprawdę
dobry plan… Myślałaś już o miejscu?
-Jeszcze nie. Chciałam najpierw z tobą
porozmawiać i wspólnie wybrać miejsce
-No to świetnie! Na co jeszcze czekamy?
Leć po laptopa, może uda nam się coś znaleźć!
Camille
odłożyła swoją szklankę i wstała z leżaka odgarniając włosy z twarzy. Idąc do
domu wiatr rozwiewał jej wyprostowane blond włosy o ciemnym odcieniu. Taka
fryzura pasowała do jej grzywki, ale znacznie częściej nosiła naturalne loczki,
żeby nie spalić prostownicą włosów na wiór. Wracała z laptopem w ręku ciągle
podciągając stanowczo za luźne spodnie. Nic dziwnego, że jej spadają, skoro w
przeciągu niecałych 2 miesięcy zrzuciła 10kg i nie zdążyła „zmniejszyć” całej
szafy. Pomimo takiego spadku wagi Cam nie miała takiej figury jak większość
dziewczyn w jej wieku. Nie była deską, w dalszym ciągu miała swoje krągłości i
wagę troszkę powyżej normy. To właśnie było źródłem jej kompleksów, od których
próbowała ją wyrwać Scarlett.
Po powrocie Cam dziewczyny zabrały się za
szukanie ciekawych miejsc na swoje wakacyjne wojaże. Przekopywaniu internetu towarzyszyła
zacięta dyskusja, która z daleka mogła przypominać kłótnię, ale dziewczyny były
tak zaangażowane rozmową, że nawet tego nie zauważyły. Najpierw szukały
ciekawych ofert po małych miastach, ale po dłuższym zastanowieniu stwierdziły,
że lepiej odwiedzić duże miasto. Zostało pytanie czy szukać bliżej, np. po
Europie czy raczej gdzieś dalej w świecie? Dość szybko zdecydowały się odwiedzić
się którąś z europejskich stolic.
- Może Paryż? – zaczęła rozmarzona Scarlett
wyobrażając sobie wieżę Eiffla.
- Nie, w Paryżu już byłam, a wiesz, że
nie lubię jeździć kilka razy w te same miejsca. Może Mediolan? Wiem, że to nie
stolica, ale jednak! – zaproponowała Camille, która myślami już była na Via
Dante.
- No już biegnę! A niby gdzie byłam w
ferie zimowe? – lekko ironicznie odpowiedziała przyjaciółce. – A może
Hiszpania?
- Jakoś mnie tam nie ciągnie… Tyle razy
byłam na tych hiszpańskich wyspach, że na razie mi wystarczy – mruknęła. –
Wschodu ci nawet nie proponuję, no chyba, że chcesz wykorzystać swoje
umiejętności języka rosyjskiego? – zapytała śmiejąc się.
- Nie śmieszne żartownisiu. Masz jeszcze
jakieś pomysły? Bo mnie się miejsca skończyły – podsumowała Scarlett i
wyciągnęła się na świeżej zielonej trawie.
- Niemożliwe, żebyśmy nie miały gdzie
jechać! Zaraz coś znajdziemy, przecież Europa nie jest znowu taka mała i nudna –
Camille położyła się na Scar i położyła przed nimi laptopa z otwartą ofertą
biura podróży.
W tym samym momencie uwagę dziewczyn przykuła
jedna z ostatnich wycieczek na liście. Może nie tyle wycieczka, co raczej
miejsce. Obydwie od razu poczuły w środku, że to jest właśnie to. Spojrzały
tylko na siebie, a znały się tak dobrze, ze od razu wyczytały to ze swoich
twarzy.
- LONDYN BEJBE! – wykrzyknęły podekscytowane
wybranym przez siebie miejscem.
Teraz właśnie zaczęły się prawdziwe
poszukiwania. Znaleźć dobrą ofertę w logicznej cenie nie jest łatwo, zwłaszcza,
że chciały zostać tam dłużej, a nie tylko marny tydzień. Planując tę wycieczkę
Camille i Scarlett myślały, że organizują sobie po prostu niezapomniane
wakacje.
Okazało się, że nie tylko…
środa, 3 lipca 2013
Prolog
Prolog
Cofnijmy się kilka
lat wstecz. Konkretnie do wakacji między ostatnią klasą podstawówki a początkiem
gimnazjum. Pamiętasz? Przypomnij sobie szkołę, ludzi, klasę… No i jak,
pamiętasz? Przecież dość często ich widujesz. Ale czy wszystkich?
Przypomnij sobie tę dziewczynę z „klasowej elity”. Trzymała się lekko z boku, wydawała się w miarę normalna. Widać było gołym okiem, że nie pasuje do reszty elity, że nie czuje się z nimi najlepiej. Ale to nie zmienia faktu, że była jedną z najładniejszych i najbardziej popularnych dziewczyn w podstawówce. Śliczna, niewysoka blondynka o niebieskich oczach, jasnej cerze i w okularach. Większość dziewczyn zazdrościła jej wyglądu, ale czy to dziwne?
Przypomnij sobie tę dziewczynę z „klasowej elity”. Trzymała się lekko z boku, wydawała się w miarę normalna. Widać było gołym okiem, że nie pasuje do reszty elity, że nie czuje się z nimi najlepiej. Ale to nie zmienia faktu, że była jedną z najładniejszych i najbardziej popularnych dziewczyn w podstawówce. Śliczna, niewysoka blondynka o niebieskich oczach, jasnej cerze i w okularach. Większość dziewczyn zazdrościła jej wyglądu, ale czy to dziwne?
A pamiętasz jej „przyjaciółeczki”?
Trzy trzynastolatki o wyglądzie zawodowego plastiku i zachowaniu rasowej dziw…
No właśnie.
A teraz przypomnij
sobie tą dziewczynę z ostatniej ławki. Tak, tę, której nikt nie lubił przez jej
wygląd. Wyśmiewana, gnębiona, zakompleksiona i nielubiana, wysoka ciemna
blondynka z krótkimi włosami, niebieskimi oczami i konkretną tuszą. Starała się
zaistnieć, zdobyć przyjaciół, ale utrudniały jej to wspomniane wcześniej
gwiazdeczki...
Dobra, koniec tych
wspomnień. Porozmawiajmy o teraźniejszości. Wiesz, co się dalej dzieje z tymi
dziewczynami? Pewnie myślisz, że dalej żyją dokładnie tak samo, jak wcześniej…
I tu się bardzo mylisz. Te dziewczyny postanowiły zmienić siebie, a także swoje
życie. Postanowiły odciąć się od otaczającej je rzeczywistości i zacząć
wszystko od nowa. Wybrały się do innej szkoły, do innego miasta. Po co?
Otóż ta pierwsza nie chciała być dłużej kojarzona z pustymi laleczkami. Chciała w końcu być sobą, znaleźć prawdziwą przyjaźń, miłość i żyć po swojemu, a nie jak inni chcą.
Otóż ta pierwsza nie chciała być dłużej kojarzona z pustymi laleczkami. Chciała w końcu być sobą, znaleźć prawdziwą przyjaźń, miłość i żyć po swojemu, a nie jak inni chcą.
A ta druga? Tamta
nie chciała być już dłużej tą szarą, grubą myszą, którą wszyscy ignorują i
omijają. Chciała się zmienić. Poznać nowych ludzi, znaleźć przyjaciół i kto
wie, może nawet miłość? Całe wakacje ciężko pracowała nad sobą i swoim
wyglądem. Zmieniła się i to na lepsze.
Wybrały tę samą
szkołę, a los skrzyżował ich drogi umieszczając je w jednym pokoju na wyjeździe
integracyjnym. Tak zaczęła się ich przyjaźń, przygoda oraz nasza historia…
Subskrybuj:
Posty (Atom)




